Czasopismo naukowo-techniczne (kwartalnik) o tematyce związanej z elastomerami i przemysłem gumowym, wydawane od 1996 roku. Zawiera publikacje w języku polskim i angielskim dotyczące prac badawczo-rozwojowych z dziedziny elastomerów i gumy, realizowanych w ośrodkach badawczych i przemysłowych w Polsce i na świecie.

Czasopismo znajduje się na liście wiodących czasopism krajowych
- w wykazie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w cz. B jest notowane liczbą 8 pkt. za zamieszczoną w nich publikację naukową.


“Elastomery” są indeksowane w międzynarodowych bazach czasopism:
“Baz Tech”, “Index Copernicus”, “Chemical Abstracts” i “Rapra Abstracts”
(w tych ostatnich również referowane).


Zamieszczamy również ogłoszenia, reklamy, wywiady i artykuły sponsorowane.

W najnowszym numerze...

Nr 1(118), Tom 23(2019)


okładka Elastomery nr 1/2019

Drodzy Czytelnicy, Szanowni Państwo,

Urszula Pawłowska Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Elastomerów i Technologii Gumy w Piastowie organizuje XVIII Konferencję Elastomery'2019 "Stan obecny i trendy rozwoju". Konferencja odbędzie się w dniach 24-26.11.2019 r., tradycyjnie w hotelu Gromada "Dom Chłopa" w Warszawie. Więcej informacji znajdziecie Państwo na stronie www.konferencja.elastomery.pl. Patronem medialnym tej konferencji jest oczywiście czasopismo Elastomery. Zapraszamy do udziału w konferencji.

Zapraszamy również do udziału w VII Konferencji Naukowej Materiały Polimerowe "Pomerania-Plast 2019", która odbędzie się 5-7 czerwca 2019 r. w Międzyzdrojach. Więcej informacji znajdziecie Państwo na stronie www.pomeraniaplast.zut.edu.pl. Patronem medialnym tej konferencji jest czasopismo Elastomery.

W bieżącym numerze publikujemy bardzo interesujące artykuły na temat:

  • powtarzalności właściwości mieszanek i wulkanizatów SBR zawierających niezależne próby sadzy popirolitycznej otrzymanej w wyniku pirolizy opon;
  • termoplastycznych elastomerów biopoliuretanowych otrzymywanych z dwóch substratów pochodzenia roślinnego;
  • wpływu starzenia termooksydacyjnego na właściwości mechaniczne elastomerowych nanokompozytów wzmocnionych nanorurkami węglowymi.
Zapraszam jak zwykle do lektury naszych stałych działów zawierających bieżące informacje branżowe, przegląd nowych patentów i zgłoszeń patentowych, aktualnej literatury fachowej oraz relacji z konferencji KHK 2018 w Hanowerze.

Urszula Pawłowska, Redaktor Naczelna

Cezary Dębek

Powtarzalność właściwości mieszanek i wulkanizatów kauczuku butadienowo-styrenowego zawierających niezależne próby sadzy popirolitycznej otrzymanej w wyniku pirolizy opon

W artykule przedstawiono wyniki badań powtarzalności właściwości mieszanek i wulkanizatów kauczuku butadienowo-styrenowego zawierających niezależne próby sadzy popirolitycznej. Dla porównania zbadano analogiczne mieszanki i wulkanizaty zawierające sadze techniczne N550, N772 oraz kaolin. Stwierdzono, że sadza popirolityczna nadaje mieszankom wysoką lepkość Mooneya. Uzyskane wartości lepkości dla trzech prób sadzy są powtarzalne, mieszczą się w zakresie ±5%. Mieszanki z próbami sadzy popirolitycznej mają wartości czasu optimum wulkanizacji (t90) zbliżone do wartości t90 mieszanek zawierających sadze techniczne. Rozrzut wartości t90 jest większy i wynosi ±14%. Stwierdzono, że im więcej związków siarki i cynku zawiera sadza popirolityczna, tym większa jest szybkość wulkanizacji. Poszczególne próby sadzy popirolitycznej nadają wulkanizatom SBR powtarzalną i wysoką twardość, równą wulkanizatowi z sadzą aktywną N550 i dużo wyższą niż twardość wulkanizatu zawierającego sadzę N772 czy kaolin. Wartości wytrzymałości na zerwanie (TSb) wulkanizatów z próbami sadzy popirolitycznej są również powtarzalne, jednakże znacznie niższe niż uzyskane dla wulkanizatu z sadzą N550 i N772. Podobnie odporność na ścieranie wulkanizatów z próbami sadzy popirolitycznej osiąga zbliżone wartości, ale jest wyraźnie mniejsza niż wulkanizatów z sadzą N550, N772, jednak większa niż wulkanizatów z kaolinem.
Sadza popirolityczna ma niekorzystne cechy, które osłabiają możliwy efekt wzmacniający wynikający z dość wysokiej wartości liczby jodowej (ok. 50 g/kg). Mogą nimi być: obecność znacznej ilości części mineralnych, niedostateczne rozdrobnienie cząstek sadzy, zmieniona struktura powierzchni cząstek pierwotnych sadzy czy obecność ciężkich olejów popirolitycznych i oligomerycznych substancji kauczukowych wynikających z procesu pirolizy.
Art. w PDF do pobrania

Paulina Kasprzyk, Urszula Ostaszewska, Janusz Datta

Termoplastyczne elastomery biopoliuretanowe otrzymywane z dwóch substratów pochodzenia roślinnego

Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu monomerów pochodzenia roślinnego na wybrane właściwości nowych termoplastycznych elastomerów poliuretanowych. Przygotowane w pracy materiały otrzymano metodą dwuetapową (prepolimerową) z wykorzystaniem petrochemicznego diizocyjanianu oraz dwóch monomerów pochodzenia roślinnego (odnawialnego): biopoliolu i bioglikolu. Zbadano także wpływ stosunku molowego grup izocyjanianowych [NCO] do hydroksylowych [OH] podczas przedłużania łańcucha prepolimeru uretanowego na właściwości przygotowanych materiałów. Za pomocą techniki FTIR-ATR potwierdzono budowę chemiczną otrzymanych biopoliuretanów. Wybrane właściwości mechaniczne określono za pomocą próby wytrzymałościowej przy statycznym rozciąganiu, a właściwości termomechaniczne wyznaczono na podstawie analizy termicznej dynamicznych właściwości mechanicznych (DMTA).
Art. w PDF do pobrania

Agata Zubkiewicz, Anna Szymczyk, Sandra Paszkiewicz

Wpływ starzenia termooksydacyjnego na właściwości mechaniczne elastomerowych nanokompozytów wzmocnionych nanorurkami węglowymi

W artykule przedstawiono wyniki badań stabilności termooksydacyjnej i wpływu starzenia termooksydacyjnego na masę cząsteczkową i właściwości mechaniczne nanokompozytów na osnowie elastomeru eterowo-estrowego z udziałem wielościennych nanorurek węglowych niefunkcjonalizowanych i funkcjonalizowanych grupami -COOH (MWCNT, MWCNT-COOH). Multiblokowy kopolimer eterowo-estrowy, zastosowany jako osnowa nanokompozytu, był zbudowany ze sztywnych bloków poli(tereftalanu trimetylenu) (PTT) i giętkich bloków poli(oksytetrametylenowych) (PTMO). Wpływ udziału nanorurek na stabilność termiczną i termooksydacyjną oceniono za pomocą analizy termograwimetrycznej. Zbadano wpływ czasu starzenia termooksydacyjnego w podwyższonej temperaturze na właściwości mechaniczne i masę cząsteczkową badanych nanokompozytów i nienapełnionego kopolimeru PTT-PTMO.
Stwierdzono, że obecność nanorurek węglowych poprawia stabilność termiczną i termooksydacyjną kopolimeru PTT-PTMO, a także wpływa na zwiększenie odporności na starzenie termooksydacyjne otrzymanych nanokompozytów.
Art. w PDF do pobrania

Spis treści w PDF


prenumerata

Konferencja ELASTOMERY 2017


XVII Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Techniczna Elastomery 2017
"Z gumą przez życie"


www.konferencja.elastomery.pl
Sprawozdanie z Konferencji Elastomery 2017
The report from ELASTOMERS 2017 Conference

Konferencja ELASTOMERY 2015


XVI Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Techniczna Elastomery 2015
"Opracowanie, charakterystyka, Recykling i wytrzymałość"

3-5 listopada 2015, Tours, Francja

XVIth International Science and Technology Conference Elastomers 2015
"Elastomery 2015. Elaboration, Characterization, Recycling and Durability"

November 3-5, 2015, Tours, France

Strona konferencji: elastomery2015.sciencesconf.org
Relacja z konferencji w PDF

Konferencja ELASTOMERY 2013

"Nauka i przemysł"

Cykliczna konferencja związana z przemysłem gumowym

15. MIĘDZYNARODOWA KONFERENCJA NAUKOWO - TECHNICZNA
ELASTOMERY' 2013 "Nauka i przemysł"

23 - 25 października 2013 r.

15. INTERNATIONAL SCIENCE AND TECHNOLOGY CONFERENCE
ELASTOMERS' 2013 "Science & Industry"

23 - 25 October 2013

Relacja z konferencji w PDF