ELASTOMERY - kwartalnik

2019/3 – streszczenia – Dziemidkiewicz

Anna Dziemidkiewicz, Magdalena Maciejewska

Wpływ środowiska zasadowego na wydajność reakcji Hecka stosowanej do sieciowania kauczuku chloroprenowego

Celem przeprowadzonych badań było określenie wpływu trietanoloaminy (TEOA) na wydajność reakcji Hecka stosowanej do sieciowania kauczuku chloroprenowego (CR). Zaproponowany układ sieciujący jest nowym przykładem zastosowania, doskonale znanej w syntezie organicznej, reakcji Hecka. Reakcja ta jest jedną z głównych metod tworzenia wiązań podwójnych węgiel-węgiel (C=C) w syntezie organicznej. Nie odnotowano jak dotąd żadnego wykorzystania reakcji Hecka w technologii elastomerów.
Sporządzono mieszanki kauczukowe zawierające acetyloacetonian żelaza(II) (Fe(acac)2) jako nowy środek sieciujący z różną zawartością TEOA (1-5 cz. mas.). Dodatkowo mieszanki napełniono krzemionką (SiO2) pirogeniczną Aerosil 380 lub sadzą (CB) N550. Uzyskane wyniki wykazały, że zarówno ilość TEOA, jak i rodzaj napełniacza miały istotny wpływ na właściwości otrzymanych elastomerów. W przypadku kompozytów napełnionych CB aktywność Fe(acac)2 w procesie sieciowania wzrastała wraz z ilością TEOA. Potwierdziły to wysokie wartości przyrostu momentu obrotowego i stopnia usieciowania CR oraz krótsze czasy wulkanizacji. W przypadku mieszanek napełnionych SiO2 wpływ ilości TEOA na wydajność procesu sieciowania nie był tak jednoznaczny. Jednak biorąc pod uwagę przyrost momentu obrotowego, stopień usieciowania oraz optymalny czas wulkanizacji można stwierdzić, że użycie 3 cz. mas. TEOA skutkowało największą aktywnością Fe(acac)2.