Czasopismo naukowo-techniczne (kwartalnik) o tematyce związanej z elastomerami i przemysłem gumowym, wydawane od 1996 roku. Zawiera publikacje w języku polskim i angielskim dotyczące prac badawczo-rozwojowych z dziedziny elastomerów i gumy, realizowanych w ośrodkach badawczych i przemysłowych w Polsce i na świecie.

Czasopismo znajduje się na liście wiodących czasopism krajowych
- w wykazie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w cz. B jest notowane liczbą 8 pkt. za zamieszczoną w nich publikację naukową.


“Elastomery” są indeksowane w międzynarodowych bazach czasopism:
“Baz Tech”, “Index Copernicus”, “Chemical Abstracts” i “Rapra Abstracts”
(w tych ostatnich również referowane).


Zamieszczamy również ogłoszenia, reklamy, wywiady i artykuły sponsorowane.

W najnowszym numerze...

Nr 3(108), Tom 20(2016)


okładka Elastomery nr 3/2016

Drodzy Czytelnicy, Szanowni Państwo,

Urszula Pawłowska W bieżącym numerze publikujemy bardzo interesujące artykuły badawcze na temat:

  • zastosowania mączki drzewnej jako napełniacza kauczuku XNBR;
  • biodegradowalnych elastomerów termoplastycznych z udziałem polilaktydu;
  • właściwości fotoreaktywnych klejów samoprzylepnych ze zmiennym udziałem fotoinicjatora;
  • modelowania gumy za pomocą metody elementów skończonych.
Zamieściliśmy także artykuł promocyjny o Zakładzie Badawczym Kompozytowych Materiałów Elastomerowych Instytutu IMPiB.

Zapraszam jak zwykle do lektury naszych stałych działów informacyjnych:
  • “Z kraju” - informacje branżowe z kraju;
  • “Ze świata” - informacje branżowe ze świata;
  • “Nowości techniczne” - informacje na temat nowych technologii;
  • “Patenty” - informacje z Urzędu Patentowego;
  • “Zgłoszenia patentowe” - informacje z Urzędu Patentowego;
  • “Co piszą inni” - przegląd literatury fachowej.
Zapraszamy także do udziału w seminarium naukowym, organizowanym w siedzibie Instytutu IMPiB w Piastowie z okazji 20 lat nieprzerwanego wydawania czasopisma "Elastomery". Więcej informacji na ten temat znajdziecie Państwo tutaj: Elastomery 1996-2016 (do pobrania).

Urszula Pawłowska, Redaktor Naczelna

Anna Olejnik, Aleksandra Smejda-Krzewicka, Paulina Dmowska-Jasek, Krzysztof Strzelec

Mączka drzewna jako napełniacz karboksylowanego kauczuku butadienowo-akrylonitrylowego

Zbadano i porównano wpływ ilości i rodzaju napełniacza na sieciowanie karboksylowanego kauczuku butadienowo-akrylonitrylowego (XNBR) oraz na właściwości wytworzonych wulkanizatów. Jako napełniacz zastosowano mączkę drzewną pochodzącą z drzew iglastych (MDI) lub liściastych (MDL). Stwierdzono, że mieszanki XNBR/MDI oraz XNBR/MDL ogrzewane przez 30 min w obecności tlenku magnezu (MgO) osiągnęły znaczny stopień usieciowania malejący wraz z ilością dodawanego napełniacza. Obecność napełniacza wpływa na właściwości mechaniczne wytworzonych wulkanizatów. Wulkanizaty napełnione mączką drzewną pochodzącą zarówno z drzew iglastych, jak i liściastych odznaczały się zadowalającą wytrzymałością na rozciąganie przy zerwaniu. Wartość wytrzymałości na rozciąganie przy zerwaniu wulkanizatu zawierającego 20 cz. mas. MDI lub MDL wyniosła ok. 21 MPa. Wulkanizaty charakteryzowały się również bardzo dobrą odpornością na starzenie termooksydacyjne. Dodatkowo zarówno wprowadzenie MDI, jak i MDL do mieszanki XNBR wyraźnie i długotrwale poprawia walory zapachowe wulkanizatów.

Izabela Irska, Elżbieta Piesowicz, Zbigniew Rosłaniec

Biodegradowalne elastomery termoplastyczne z udziałem polilaktydu

Ze względu na korzystne cechy, takie jak: wysoka wytrzymałość, podatność na rozkład hydrolityczny i biozgodność, polilaktyd (PLA) jest jednym z najbardziej popularnych poliestrów do zastosowań biomedycznych. Jest jednak materiałem sztywnym, kruchym, o niskiej temperaturze ugięcia pod obciążeniem (HDT - temperatura, w której ugięcie przyjmuje założoną wartość) i małym wydłużeniu względnym przy zerwaniu. W celu poszerzenia zakresu zastosowań PLA jest konieczna poprawa tych właściwości. W ciągu ostatnich lat opracowano wiele nowych rozwiązań, które pozwalają na uzyskanie materiałów zawierających PLA o polepszonych, dostosowanych do konkretnego zastosowania właściwościach. Na podstawie doniesień literaturowych omówiono wyniki dotychczasowych badań elastomerów termoplastycznych z udziałem biodegradowalnego polilaktydu. Zaprezentowano różne podejścia mające na celu otrzymanie materiałów o kontrolowanych właściwościach mechanicznych i biologicznych, uwzględniając metody kopolimeryzacji i reaktywnego mieszania. Celem niniejszej pracy jest przybliżenie wiedzy w dziedzinie syntezy, właściwości i potencjalnych zastosowań elastomerów termoplastycznych z udziałem PLA.

Jagoda Kowalska, Zbigniew Czech

Właściwości fotoreaktywnych akrylanowych klejow samoprzylepnych ze zmiennym udziałem fotoinicjatora

W celu zbadania wpływu stężenia fotoinicjatora 4-akryloilooksybenzofenonu (ABP) na właściwości poliakrylanowych klejów samoprzylepnych, sieciowanych promieniowaniem UV, zsyntezowano kleje, zawierające odpowiednio 0,5; 0,75 oraz 1% mas. ABP, które następnie powleczono metodą transferową na folii z poli(chlorku winylu) zawierającej plastyfikator DINCH, uzyskując film klejowy o gramaturze 45 g/m2. Po sieciowaniu promieniowaniem ultrafioletowym UV-C (dawka promieniowania: 5, 10, 15, 20, 30 oraz 50 mJ/cm2) film klejowy poddano badaniom podstawowych właściwości klejów samoprzylepnych: adhezji, kleistości, kohezji oraz skurczu. Właściwości samoprzylepne oraz mechaniczne zbadano według międzynarodowych norm: AFERA 4015, AFERA 4001, FINAT FTM 8, FINAT FTM 14. Optymalna dawka promieniowania UV-C stosowana do sieciowania fotoreaktywnych samoprzylepnych kompozycji klejowych wynosiła 15-50 mJ/cm2. Fotoreaktywne poliakrylanowe kleje samoprzylepne charakteryzowały się wyższymi wartościami adhezji oraz kleistości przy niższych dawkach promieniowania, jednak wartość skurczu była zbyt wysoka i tym samym nie do zaakceptowania w zastosowaniach przemysłowych. Kompozycja zawierająca 0,75% mas. fotoinicjatora ABP odznaczała się najlepszymi właściwościami - najwyższymi wartościami adhezji, kleistości, kohezji oraz najniższą wartością skurczu.

Przemysław Jaszak

Modelowanie gumy za pomocą metody elementów skończonych

W artykule przedstawiono sposób modelowania stanu naprężenia i odkształcenia elementów wykonanych z gumy. Do modelowania wykorzystano metodę elementów skończonych (MES). Dokonano przeglądu najbardziej znanych modeli fenomenologicznych opisujących gęstość energii odkształcenia materiału hiperelastycznego. Przedstawiono rodzaje testów eksperymentalnych, które muszą zostać wykonane, aby poprawnie modelować materiał gumy. Na podstawie otrzymanych wyników eksperymentalnych dokonano weryfikacji przyjętych w procesie symulacji modeli materiałów. Podano przykład symulacji komputerowej, którą wykorzystano w procesie optymalizacji konstrukcji kompensatora gumowo-metalowego.
Art. w PDF do pobrania

Spis treści w PDF


prenumerata

Konferencja ELASTOMERY 2015


XVI Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Techniczna Elastomery 2015
"Opracowanie, charakterystyka, Recykling i wytrzymałość"

3-5 listopada 2015, Tours, Francja

XVIth International Science and Technology Conference Elastomers 2015
"Elastomery 2015. Elaboration, Characterization, Recycling and Durability"

November 3-5, 2015, Tours, France

Strona konferencji: elastomery2015.sciencesconf.org
Relacja z konferencji w PDF

Konferencja ELASTOMERY 2013

"Nauka i przemysł"

Cykliczna konferencja związana z przemysłem gumowym

15. MIĘDZYNARODOWA KONFERENCJA NAUKOWO - TECHNICZNA
ELASTOMERY' 2013 "Nauka i przemysł"

23 - 25 października 2013 r.

15. INTERNATIONAL SCIENCE AND TECHNOLOGY CONFERENCE
ELASTOMERS' 2013 "Science & Industry"

23 - 25 October 2013

Szczegółowe informacje / Detailed information:
www.konferencjaelastomery.ipgum.pl

ELASTOMERY 2013

Fotorelacja


          

           Link do albumu...

ELASTOMERY 2011

Fotorelacja


          

           Link do albumu...

Natural abilities are like natural plants; they need pruning by study.

- Francis Bacon